Circus Boemtata

Joris is samen met zijn vriendinnetjes Elin en Anna op weg naar het circus. De geelrode tent staat stralend in het groene gras. De punt van de tent wijst naar een oneindig strakblauwe hemel. Dat belooft wat. Er tippelt een frivool clownsmeisje door het hoge gras. Er danst een eigenwijs staartje parmantig op haar hoofd. Ze draait olijke pirouettes en springt sierlijk de lucht in. Boven haar hoofd houdt ze een gestippelde paraplu. Ze kijkt er verwachtingsvol naar alsof het de propeller is van haar fantasievliegtuigje. Even knijpt ze geconcentreerd met haar ogen, alsof ze heel hard nadenkt. Het lukt. Het zomerbriesje lijkt haar op te tillen. Als je met je ogen knippert, is ze weg om met een grote grijns weer te voorschijn te piepen vanachter een boom. Ze verdwijnt de tent in. We volgen haar. Achter het gordijn ontspint zich een toverwereld. Een wereld met prachtig gekleurd licht en een fijne zoete mandarijnengeur. Overal is koel zand dat zo heerlijk door je vingers glijdt en kriebelt aan je tenen. Er is vrolijke muziek. Je mag alles bewegen wat je kunt bewegen, al is het maar het knikken van je hoofd of het krullen van je mondhoeken. Je mag al je zintuigen laten spreken. Vooral je hart. We worden begroet door vrolijke clowns die zingen en dansen. Ze zijn verbaasd over zoveel schoonheid om hen heen. Het is de wereld van de cliniclowns. De wereld van de speciale kinderen die ook gewoon kinderen zijn die blij worden van een clown. Hier zijn ze gewoon. Hier zijn ze bijzonder en staan ze in het licht. Er komt een clown Joris gedag zeggen. “Daar ben je dan”, zeggen zijn ogen. In zijn hand houdt hij een magisch stokje. Aan het uiteinde fladdert een vlinder. De vlinder landt op Joris’ shirt om vervolgens verder te fladderen naar een ander kind. Joris volgt hem, kraaiend van plezier. Kom eens kijken. Komt dat zien. Kom eens ruiken, horen, voelen. Laat je raken. De show gaat beginnen. De artiesten staan klaar. Joris, Anna en Elin, Mirthe en Bente worden als VIPS binnengehaald. Ze zitten vooraan. De acrobaten en clowns zweven door de lucht. Alle kinderen zweven mee. Hoger en hoger. Kunnen ze dat? Jawel, ze kunnen dat. Ze kunnen lang niet alles, maar ze kunnen al zoveel wel. Joris’ gezicht straalt in het theaterlicht. Hij wordt opgetild. Als een veertje danst hij door de lucht. Wat een schitterend gezicht. Zijn beperking laat hij achter in zijn stoel. Deze speelt geen rol, hier in de spotlights. Het mooiste dat er bestaat is het circus. Circus Boemtata, een circus met onbeperkte belevenissen!

3 reacties op “Circus Boemtata

  1. Suzanne,
    Ik ken je niet, maar je pakt me iedere keer weer met je verhalen. Ik heb zelfs je blog in mijn favorieten ingedeeld. Ik ben zelf moeder van 3 kinderen en besef dat dat een groots geschenk is.
    groet,
    Saskia

  2. Hoi Suzanne,

    Wat kun jij prachtig, eerlijk en ontroerd schrijven.
    Je wilt wel blijven lezen elke zin die je schrijft pakt je.
    Heel erg mooi en blijf schrijven he!
    Weet ook dat als we iets voor jullie kunnen doen klop dan even aan, het is maar twee deuren verder.
    grt Leon

  3. Lieve Suzanne,

    Opnieuw heel mooi geschreven. Ik stuur het door aan mijn clownsdocent.

    Mama

Reacties zijn gesloten.